یه شب که من حسابی خسته بودم

همین جــوری چشامو بستـه بـودم

سیاهی چشــام یه لحظه سُـر خـورد

یــه دفعـه مثل مرده ها خوابم برد

تــو خواب دیدم محشر کــبری شده

محکـمــة الهــــی بــر پــــا شـــده

خـــدا نشستـه مــردم از مــرد و زن

ردیف ردیف مقــابلش واستــــادن

چرتکه گذاشتــه و حساب می کنـه

به بنده هاش عتاب خطاب می کنـه

میگه  چـرا این همــه لج می کنیـد

راهتــونو بـی خـودی کج مـی کنیـد

آیــــه فرستـادم کــه آدم بشیـــد

بــا دلخوشـی کنــار هـم جـم بشید

دلای غــم گرفتــه رو شــ­­ــاد کنیــد

بـا فکــرتـون دنیــــا رو آبــاد کنیـد

عقــل دادم بـریـــد تــدبـّر کـنیــد

نـه اینکه جای عقلو کــاه پر کنیـد

مــن بهتون چقد مـــاشالاّ  گفتــم

نیـــــــافریـده بــاریکــلاّ  گفتـــم

من که هـواتونو همیشـه داشتـــم

حتی یه لحظــه گشنه تون نذاشتـم

امــــا شمـا بازی نکــرده باختیـــد

نشـستیـد و خــــدای جعلی ساختیـد

هـر کـدوم از شما خودش خدا شـــد

از مــــا و آیــه های مـا جـدا شــــد

یه جو زمین و این همه شلوغـــی؟

این همه دیــن و مذهب دروغـــی؟

حقیقتـاً شماهـــا خیـلی پستـیـن

خــر نبـاشیـن گـــاوو نمـی پرستین

از تـوی جـم یکــی بـُلن شد ایستاد

بُـلن بـُلن هــی صلـــــوات فرستـاد

از اون قیافه هــای پـشـم و پـيـلـي

از اون اعُجـوبـه هـاي چـرب و چـيـلي

گف چــرا هیشکی روسری سرش نیست

پس چـرا هیشکی پیش همسرش نیست

چــرا زنـا ایـــن جـــوری بد لبــاسن

مــردای غیـــــرتــی کجــا پلاسـن؟

خــدا بهش گف بتمـرگ حرف نــزن

اینجا کـــه فرقی نـدارن مــــرد و زن

  یــارو کِنِف شــد ولــی از رو نــرفت

  حرف خـدا از گـوش اون تو نـرفـت

  چشاش مـی چرخه نمی دونم چشــه

  آهان می خواد یواشکی جیم بشــه

  دید یـــه کمی سرش شلوغـــه خـدا

  یواش یواش شـد از جماعت جـــدا

  بــا شکمـی شبیـــه بشکــة نفت

  یهو سرش رو پایین انـداخت و رفت

  قــراولا چـــن تــا بهش ایس دادن

  یــارو وا نستاد تـا جلوش واستـادن

  فوری در آورد واسه شون چک کشید

  گف ببرید وصول کنیـد خوش بشیـد

  دلــــم بـــــرای حــوریـا لـک زده

  دیـر بــرســم یکــی دیگـه تـک زده

  اگــــر نرم حوریــــه دلگیر میشــــه

  تو رو خــــدا بذار برم دیر میشـــــه

  قراول حضــرت حــق دمش گــــرم

  بـا رشـــوه ی خیلی کلـون نشد نـرم

  گـــوشای یــارو رو گرف تو دستـش

  کشون کشون برد و یه جایـی بستش

  رشوه ی حاجــی رو ضمیمــه کــردن

  تـوی جهنـم اونــو بیمــه کـــردن

  حاجیــه داش بـُلن بُـلن غر مـــی زد

  داش روی اعصـابـــــا تلنگر مــــی زد

  خدا بهش گف دیگه بس کن حاجـی

  یه خورده هم حبس نفس کــن حـاجـی

  ایـن همــــه آدم رو معــطّل نکـن

  بگیـر بشین این قــــده کل کل نکــن

  یـــه عا لمه نامــه داریـم نخــونده

  تـــــازه ، هنوز کُرات دیگــــه مـونده

  نامــه ی تـو پر از کـــارای زشتـــــه

  کی به تو گفتـه جات توی بهشتــــه ؟

  بهش جـــــای آدمــای بـاحالـــــه

  ولت کنـــــم بری بهش ؟ محالـــــه

  یادتــــه کـه چقد ریا می کـــــردی

  بنده هــای مـــــارو سیـا مـــی کردی

  تا یـــه نفر دور و بــرت مـی دیــــدی

  چقد ولا الضّــــا لّینـو  مـی کشیـــدی

  این همه که روضه و نوحــه خونـدی

  یه لقمه نون دست کسی رسـونـــدی؟

  خیال می کردی ما حواسمــون نیس

  نظم نظام هستی کشکـی کشکی س؟

  هر کـــــاری کـردی بچــه هـا نوشتن

  می خوای برو خـودت ببین تـــو زونکن

  خلاصـــه ، وقتی یـارو فهمید اینـــه

  بـــــازم دُرُس نمـی تونس بشینــــه

  کاسه ی صبرش یه دفـه سر می رف

  تـــا فرصـتی گیر می آورد در می رف

  قیـامتـه اینجـــا عجـب جـــــاییــه

  جــون شمــــا خیلـی تمـاشـــاییــه

  از یــــه طرف کلــی کشیش آوردن

 کشون کشون همـه رو پیش آوردن

 گفتـم اینـــــارو کـــــه قطار کردن

 بیچـــــاره ها مگـــه چیکار کــردن؟

 مأ موره گف میگم بهت مــن الان

 مفسد فی الارض کــه میگن همین هان

 گفت: اینـــــا بهش فروشی کـردن

 بـــی پـدرا خــــــدارو جوشی کــردن

 بنـــــام دین حسابی خــوردن اینها

 کـــفر خـــــــدارو در آوردن اینهــــا

 بد جــوری ژاندارکو اینـــا چزونـدن

 زنــده تـوی آتیش اونـــو سوزوندن

 روی زمین خـــدایی پیشــه کــردن

 خون گالیلـــه رو تو شیشــه کــردن

 اگــــه بهش بگی کُلاتــو صاف کن

 بهت میگـــه بشین و اعتـراف کــن

 همیشـــه در حــال نظاره بــــودن

 شما بگـــــو اینا چی کــــاره بـودن؟

 خیام اومد یه بطری ام تــو دستش

 رفت و یه گوشــه یی گرف نشستش

 حــــاجی بُـلن شد با صـدای محکم

 گف : ایـن آقـــا بـاید بــره جهنـــم

 خدا بهش گف تـــو دخـا لت نکــن

 بــــه اهـل معرفت جسارت نکـــن

 بگــــو چرا بـــه خون این هلاکـــی

 این کـــه نه مدعی داره نـــه شاکـی

 نــه گـرد و خاک کــرده و نـه هیاهـو

 نــــه عربده کشیده و نـــه چاقــــو

 نـــه مال این نــــه مال اونـو برده

 فقط عـــرق خــــریده  رفتـــه خورده

 آدم خوبیـه هـــــــواشو داشتــــم

 اینجا خــــودم براش شراب گذاشتـم

 یهــــو شنیــــدم ایس خبردار دادن

 نشستـه ها بُــلن شـدن واستـــادن

حضرت اسرافیل از اونــــور  اومد

رف روی چـــار پایــه و چــن تا صـــور زد

دیــــدم دارن تخت روون میــــارن

فرشتـــه هــــا رو دوششــون میـــارن

مونده بودم کــه این کیـــه خدایا

تـــو محشـر این کــارا چیـــــه خدایـــا

فِک می کنید داخل اون تخ کی بود

الان میگم ،یـه لحظه ، اسمش چی بـود؟

اون که تو دنیا مثل توپ صدا کـرد

همون کــــه این لامپــارو اختـرا کــــرد

همونکه کاراش عالی  بود اون دیگه

بگید بــابــا ، تومــــاس ادیسون دیگـه

خــدا بهش گف دیگـــه پایین نیـا

یـــــه راس بـــــرو بهش پیش انبیـــا

وقت و تلف نکن تــوماس زود برو

بــه هـر وسیلــه ای اگـــــر بود بــــرو

از روی پل نری یـــه وخ مـی افتــی

مـیگــم هــــوایی ببرنـــد و مفتـــــی

باز حاجــی ساکت نتونس بشینـــه

گفت کـــه : مفهــــوم عدالت اینـــه؟

آخه  ادیسون کــه مسلمون نبود

ایـن بـابـا اهل دیــن و ایمــــون نبــود

نــه روضه رفته بود نــه پـای منبر

نــه شمـر می دونس چیـه نــــه خـنجــر

یــه رکعت ام نماز شب نخــونـده

با سیم میماش شب رو به صُب رسونده

حرفــای یارو کــه بـــه اینجا رسید

خـــدا یه آهـــی از تــــــه دل کشیـــد

حضرت حق خــودش رو جابجا کرد

یــــــه کم  به این حاجی نیگا نیگا کـرد

از اون نگـاههـای عـاقل انـدر ـــــ

[ سفیه ]   شــــــو بـاید بیــارم ایـن ور

با اینکه خیلی خیلی خستـه هم بود

خطاب بــــه بنده هاش دوبـاره فرمـــود

شمـــا عجب کلّـــه خرایی هستید

بـــابــا عجب جـــــونـورایـی هستیـــد

شمر اگه بود آدولف هیتلــرم بود

خـنجــر اگـــــر بــود روو ِلــوِرم بـود

حیفه کــــه آدم خودشو پیر کنــه

و ســـوزنش فقط یــــه جـــا گیر کنــه

میگیـد تومـاس من مسلمـون نبـود

اهل نمــاز و دیـن و ایمــــون نبــــود

اولاً از کجا میگیــد ایـن حرفــــو ؟

در بیــــارید کـلّــة زیــــر بـــرفـــو

اون منــو بهتـر از شمـا شنـاختـه

دلیلشـم این چیزایــی کــــه ساختـــه

درسـتـــه  گفتـه ام عبـادت کنیــد

نگفتــــــه ام به خلـق خدمت کنیـد؟

تومـاس نه بُم ساخته نه جنگ کرده

دنیـــارو هم کلـّـــی قشنگ کــــــرده

من یـــه چراغ کــه بیشتـر نداشتـم

اونم تـــو آسمونـا کــــار گذاشتـــم

توماس تو هر اتاق چراغ روشن کرد

نمیدونید چقــــد کمک به مــن کـرد

تو دنیـا هیچـکی  بـی چـراغ  نبوده

یا اگـرم بـوده ،  تــــو بــاغ نبــوده

خــدا بـرای حاجـــــی آتش افــروخت

دروغ چرا یـــه کم براش دلــم سوخت

طفلی تــو باورش چــــه قصرا ساخته

اما بـــه اینجا کـــــه رسیده باختــــه

یکی میاد یــــه هاله ایی بــاهاشـــه

چقـــد بهش میـــاد فرشتـــه باشـــه

اومد رسید و دست گذاش رو دوشــم

دهـــانشـــــو آوُرد کنــــار گـوشـــم

گف:تو کــه کلّه ات پرِ قورمـه سبزیست

وقتی نمــی فهمی، بپرســی بــد نیست

اونکـــه نشستـه یک مقــام والاست

متــرجمـــه ، رفیق حق تعالـــی ست

خـودِ خــــدا نیست ، نمـاینده شـــــه

مــــورد اعتماده شـــه بنــده شـــــه

خــــدای لم یلد کــــه دیدنــی نیس

صــــداش  با این گوشـا شنیدنی نیس

شمــــا زمینیـــا همــش همینیـــد

اونــــورِ میـــزی رو خـــــدا مـی بینیـد

همینجوری می خواس بلن شه نم نم

گف : کـــه پاشو، بـاید بــری جهنــــم

وقتـی دیـدم منم گــــرفتار شــــدم

داد کشیــدم یــــه دفعـه بیدار شدم

خدا وصییته منو گوش بده
ناممو بخون
شاید دیگه من نبآشم
مواظب عشقم بمون
میسپرمش بهت میرم
تمومه تآرو پودمو
یه وقت نیآد برنجونیش
کسل کنی وجودمو
خدا یه وقت کسی نیآد
به قلبه سآده آشو
کسی نیآد تو زندگیش
بشینه زیره سآیشو
بهش بگه دوسش دارم
خیلی بده زمونه آمون
خدا سپردمش بهت
مواظب عشقم بمون
فردا قراره منو تو
از هم دیگه جدا بشیم
فردا قرار همدمه
گریه بی صدا بشیم
تو کوچه های بی کسی
نیستی و پرسه میزدم
آی آدما نگاه کنین
قریب شهر تو منم
یادش بخیر
منو تو
یه قلبه پاك و بی دروغ
حالا چی شد عوض شدی
دلت کجاست سنگ صبور
من تو رو عاشق میکنم
هر جور شده
حتی به زور
کی می خواد
فردا تو رو از من بگیره
كاش اونم دلی داشت که
اتیش بگیره
ما باید فردا رو از دنیا بگیریم
ما اگه از هم جدا بشیم میمیریم
ما باید قدره این روزهارو بدونیم
وای اگه فردا بیاد تنها میمونیم
خدا شاید این عشقی که
من میگم رو تو بشناسی
عزیزترین کسم اونه
خیلی دوسش دارم
راستی یادم نره بهت بگم
عزیزترینه ما اون
خودم مهم نیست
اما اون
نذارین تنها بمونه
بمیرم واسه هق هقش
گریه چقدر بهش میاد
وقتی که حرصش می گیره
میگه از من بدش میاد
اما وقتی آروم میشه
میبینه من بغضم گرفته
همین دیوونه بازیهاش
از اول چشممو گرفته
حالا که دیگه مجبوریم
با هم دیگه وداع کنیم
بیا به یاد اون روزا
همدیگرو دعا کنیم
یه وقت دیدی دعا گرفت
خدا نذاشت جدا بشیم
ای وای داره فردا میاد
باید دست به دعا بشیم
با قلب پاکت از خدا
بخواه منو صبرم بده
هنوز نرفتی از پیشم
دوریت داره زجرم میده
کی می خواد فردا تو رو
از من بگیره
كاش اونم دلی داشت که
آتیش بگیره
عزیزم یادت نره
دنیا دو روزه
نمیخوام فردا دلت
واسم بسوزه
ای خدا حتی اگه
دوستم نداره تو میتونی
نذاری تنهام بذاره

بتراش ای سنگ تراش

سنگی از معدن درد

بحر مزارم بتراش

روی سنگ قبر من

عکسی از چهری زیبای نگارم بتراش

 بنویس ای سنگ تراش

عاقبت شدم فداش

بنویس تا بدونه

عمرمو دادم براش

رو نوشته های سنگ قبر من

تو با خون جگرم رنگی بزن

در کنار دل صد پاره ی من

جلوه ای از یک دل سنگی بکش

سنگ تراش

پائین این دل بنویس

عاشق زاری کشته با جفاش

بسکه روز و شب میجنگه با دلم

سایه ای از یک خروس جنگی بکش

سلام.حالتون خوبه؟خب خدا رو شکر.اگه از احوال من خبر ندارید باید بگم که خیلی حالم بده چون یه خفن سرما خوردم .واسه خوب شدن حال من دعا کنید.در ضمن نظر یادتون نره

شبي در حال مستي تكيه بر جاي خدا كردم

در آن يك شب خدايي من عجايب كارها كردم

جهان را روي هم كوبيدم از نو ساختم گيتي

ز خاك عالم كهنه جهاني نو بنا كردم

كشيدم بر زمين از عرش، دنيادار سابق را

سخن واضح تر و بهتر بگويم كودتا كردم

خدا را بنده خود كرده خود گشتم خداي او

خدايي با تسلط هم به ارض و هم سما كردم

ميان آب شستم سهر به سهر برنامه پيشين

هر آن چيزي كه از اول بود نابود و فنا كردم

نمودم هم بهشت و هم جهنم هردو را معدوم

كشيدم پيش نقد و نسيه، بازي را رها كردم

نمازو روزه را تعطيل كردم، كعبه را بستم

وثاق بندگي را از رياكاري جدا كردم

امام و قطب و پيغمبر نكردم در جهان منصوب

خدايي بر زمين و بر زمان بي كدخدا كردم

نكردم خلق ، ملا و فقيد و زاهد و صوفي

نه تعيين بهر مردم مقتدا و پيشوا كردم

شدم خود عهده دار پيشوايي در هم عالم

به تيپا پيشوايان را به دور از پيش پا كردم

بدون اسقف و پاپ و كشيش و مفتي اعظم

خلايق را به امر حق شناسي آشنا كردم

نه آوردم به دنيا روضه خوان و مرشد و رمال

نه كس را مفتخواه و هرزه و لات و گدا كردم

نمودم خلق را آسوده از شر رياكاران

به قدرت در جهان خلع يد از اهل ريا كردم

ندادم فرصت مردم فريبي بر عباپوشان

نخواهم گفت آن كاري كه با اهل ريا كردم

به جاي مردم نادان نمودم خلق گاو و خر

ميان خلق آنان را پي خدمت رها كردم

مقدر داشتم خالي ز منت، رزق مردم را

نه شرطي در نماز و روزه و ذكر و دعا كردم

نكردم پشت سر هم بندگان لخت و عور ايجاد

به مشتي بندگان آْبرومند اكتفا كردم

هر آنكس را كه ميدانستم از اول بود فاسد

نكردم خلق و عالم را بري از هر جفا كردم

به جاي جنس تازي آفريدم مردم دل پاك

قلوب مردمان را مركز مهر و  وفا كردم

سري داشت كو بر سر فكر استثمار كوبيدم

دگر قانون استثمار را زير پا كردم

رجال خائن و مزدور را در آتش افكندم

سپس خاكستر اجسادشان را بر هوا كردم

نه جمعي را برون از حد بدادم ثروت و مكنت

نه جمعي را به درد بي نوايي مبتلا كردم

نه يك بي آبرويي را هزار گنج بخشيدم

نه بر يك آبرومندي دوصد ظلم و جفا كردم

نكردم هيچ فردي را قرين محنت و خواري

گرفتاران محنت را رها از تنگنا كردم

به جاي آنكه مردم گذارم در غم و ذلت

گره از كارهاي مردم غم ديده وا كردم

به جاي آنكه بخشم خلق را امراض گوناگون

به الطاف خدايي درد مردم را دوا كردم

جهاني ساختم پر عدل و داد و خالي از تبعيض

تمام بندگان خويش را از خود رضا كردم

نگويندم كه تاريكي به كفشت هست از اول

نكردم خلق شيطان را عجب كاري به جا كردم

چو ميدانستم از اول كه در آخر چه خواهد شد

نشستم فكر كار انتها را ابتدا كردم

نكردم اشتباهي چون خداي فعلي عالم

خلاصه هرچه كردم خدمت و مهر و صفا كردم

زمن سر زد هزاران كار ديگر تا سحر ليكن

چو از خود بي خود بودم ندانسته چه ها كردم

سحر چون گشت از مستي شدم هوشيار

خدايا در پناه مي جسارت بر خدا كردم

شدم بار دگر يك بنده درگاه او گفتم

خداوندا نفهميدم خطا كردم

 جون هر که دوسش دارین حداقل در مورد این شعر نظر بدید

پاك                   يعني

سرزمين                         لحظه  

يعني                                    بيداد

عشق                                            من

  باختن                                                          عشق

جان                                                                        يعني

زندگي                                                                             ليلي و

قمار                                                                                مجنون

در                              عشق يعني ...            شدن

ساختن                                                                                  عشق

دل                                                                                      يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                           آميختن                                            افروختن

يعني                                  به هم          عشق                                  سوختن

چشمهاي                        يكجا                    يعني                          كردن

پر ز                   و غم                            دردهاي                گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار             يعني

من / عشق

تو عشق من بودي و من عروسك

اي بي وفا عشق جديد مبارك

يادتت زدي رو قولم كه نشيم از هم جدا

حالا تو رفتي و من تنها شدم با غصه ها

زدي شكستي قلبم و حالا مي خواي بري كجا

خجالتم خوب چيزي خوبه بترسي از خدا

****

به عشق من نارو زدي

ميخواي بري با ديگري

                         مثل ابر بهار می بارم

                        برو ای ان که بعد دیدارت

                             گریه افتاده بر همه کارم

                             پدرم با نگاه خود می گفت

                                      لایق لای جرز دیوارم

                        مادرم مدتیست می گرید

           چون گمان می کند که تب دارم

                    دیگر این روزها خودم دارد

                       باورم می شود که بیمارم

                      یک نفر گفت حوب خواهم شد

                                به فراموشیت که بسپارم

                     گفتم ای عشق اگر بعد از این

                         بدهی مثل قبل ازارم

               به تمامی حرمتت سوگند

         روی قلبت گلوله می کارم

              به تو هرچند سخت مدیونم

                      به خودم بیشتر بدهکارم

                    هرچه بر من گذشت حقم بود

                              من از این بیشتر سزاوارم

                         تو گناهی نداری ای زیبا

              مرگ بر من که دوستت دارم ...........!!!

                 که دستهایم انها را می طلبد

                               در ایینه چشمانم بنگر

                                            چه می بینی؟

                  ایا می بینی که تو را می بیند؟

          صدای تپش قلبم را می شنوی

      که فریاد می زند دوستت دارم

             دوست ندارم که بگویم دوستت دارم

                        دوست دارم که بدانی دوستت دارم........

نوشتن ازتورادردنيا باهيچ چيز عوض نمي كنم مگربا خودت كه آرزوييست محال من اگرازتو مي نويسم براي اينست كه بدانم زنده ام بدانم هوايي جزتو درنفس نيست بدانم انسا نم دلم شيشه ايست حباب خيا لم ازنوشتن توسخت شده است من اگرمي نويسم براي تو نيست اما بهانه ي نوشتنم تويي دلخوش نوشتن ازتونباشم چه كنم به كدام خا طره دل بندم تاهميشه داشته باشمت نوشتنم هم آزارت مي دهد اگرننويسم نيستم آرزوي نيستنم را كن تاديگرننويسم آرزو كن نباشم تا آزادشوي فرشته ي عذابت منم آرزو كن نيست شوم

انتظار

انتظار خیلی قشنگه توی چشمای زمونه

واسه اون کسی که قدر انتظارو خوب می دونه

  به بازار سیاه رفـــــــــتم برای خریدن عشق

  ولی در ابــــــــــتدای ورودم روی کاغذی خواندم

  در غــــــــرفه هــــــــــوس بازان

 عشق را به حـــــــــــراج گــــــــــذاشته اند

 به قیمت نابــــــــــودی پـــــــــــــاک بازان

               نمی بخشمت.....

                    به خاطر تمام خنده هایی

                                 که از صورتم گرفتی

                                         نمی بخشمت.....

                        به خاطر تمام غم هایی

              که بر صورتم نشاندی

       نمی بخشمت.....

                      به خاطر دلی

                           که برایم شکستی

                                      نمی بخشمت.....

                         به خاطر زخمی

           که بر وجودم نشاندی

                           نمی بخشمت.....

                              به خاطر نمکی که

                                     بر زخمم گذاردی

                و می بخشمت.....

         به خاطر عشقی که

                           بر قلبم حک کردی...........!!!

   من و یک اتاق غمگین

        من و یک خونه بی تو

            من و یک دنیا سردی

                من و دور از تو بودن

                  من و سیلاب اشکام

                        من و سوز فراقت

                             من و تمنای تو

                           من و خدا خداهام

                            من و هزارتا حاجت

                              تو و................؟؟؟؟؟؟؟

            بی تو از دست رفته ام بی تو

                      بی تو ساز شکسته ام بی تو

                        بی تو از پشت این دریچه سبز

                          افق زرد خسته ام بی تو

                        بی تو من در خلیج چشمانت

                          نی در گل نشسته ام بی تو

                          بی تو در فصل زعفرانی عمر

                            بی تو بی تو شکسته ام بی تو

                چشم از پنجره

                           بر وسعت شب دوخته ام

                               و

                         به چشمان تو می اندیشم

                      پیش از ان که سحر

                رنگ چشمان تو را پاک کند

                                          سحر

                                            سحر

                                                 سحر........

              کاش می دانستی....

       بیش از ان که درد جسمم را بیازارد

                    روحم را در هم می شکند

             امشب به اندازه تمام ثانیه های عمرم

            بر خویش و بر تنهایی و بر چشمان بارانیم

                                  که در انتظار ماندند گریستم

                                                      کاش بودی و

                          دستهای تنهایم را می فشردی

        و من سر بر سینه مهرت می گذاشتم

               تا بغض ناباوریم را برای همیشه

                         به گور فراموشی بسپارم.........

                            غم تنهاییم رو باور می کنه

                                               ارزومه که یه روز

                                              چشمای من

                             تورا با من اشناتر بکنه

              اگه تو یه روزی مال من بشی

            میرسم به قله ی ارزوهام

          به خدا اگه تو مال من بشی

         دیگه من از خدا هیچی نمی خوام

                      چی می شد اگه می شد

                               یه روزی عاشقم بشی

                                    به خدا من می میرم

                                       اگه تو مال من نشی

                                       وقت دیدار دلم رو

                          به زیر پاهات می ذارم

                        نمی دونی که چقدر

            می خوام بگم دوست دارم

            وقتی لبخند می زنی

               وجودم رو اب می کنی

                  وقتی از خودت می گی

                     بدی ها رو خواب می کنی

                           چی میشد اگه می شد ..........

امید

طومار درد مرا هیچ کس نخواند

بغض پنهان مرا کس ندید

هذیان دل شبهای تنهایی رو  گوشی نشنید

کابوس شب سیاهم بودی و تو ندانستی

پری غمگین آسمان شبهای بی ستاره منم

شمعدانیها برای دلم اشک ریختند

پرستوهای مهاجر این زمستان کوچ نکردند

قلب پاره پاره من در فراقت شرشر سوخت

دستان تقدیر گلوی را فشار میدهد

خورشیدی بودم که به پیشباز شب تو آمدم

شبهای سیاه تنهایی تو را روشنی بخشیدم

آخرین عابر قلبم بودی زیرا اولین مسافر دل بودی

چشمانم  که وارث اشکهای آسمان بود بدرقه راهت کردم

میدانم غم غربت بر دیوارهای قلبت فشار می آورد

اما غمی که تو بر دلم نشاندی نبض تپش قلبم را کند کرد

ترا با تمام خاطرات پر از عشق تنها میگذارم

نه اینکه عاشقت نیستم که بیشتر از دیروز دوستت دارم

اما دل خسته از تلاطم امواج سهمگین دریای غم است

من که ساحل نشین درد بودم  میخوام سفر عشق کنم

امید تنها توشه ای که در کوله بارم مانده

سکوت تنها شعری که بر لبانم جاریست

آری غبار غم را باید از چهره دل بزدایم

پرده عشق حایل بر منطقم را از چشمان عقلم کنار بزنم

بگذارم گل امید در دلم شکوفا شود

طلوع شادی و صبح سپید قلب هم روزی فراخواهد رسید

به امید انتظار

Note

در این دیار بسیار گشتم همه ادعای عاقلی کردند و من گفتم مجنونم و دیدم از من عاقلتر نیست چون من عاشقم و آنها دیوانه منطق بی منطق خویش

نشانی اشتباه

آمده بودم غم غربت را از چشمانت بزدایم

آمده بودم غبار کینه را از قلبت پاک کنم

آمده بودم پایانی بر این نفرت سالیان باشم

آمده بودم تا نبض سالیان غمگین تو را منظم کنم

آمده بودم تا شمعدانیهای قلبت دوباره گل دهند

آمده بودم تا آغاز باشم برای هستی نابود شده تو

آمده بودم تا کلمه ای شوم برای  سخن گفتن تو

آمده بودم تا سقای دل تشنه شوم تا سیرابت کنم

آ»ده بودم تا غرورم بشکند تا غرورت را بشکنی

آمده بودم تا دریچه همیشه بسته قلبت را بگشایی

آمده بودم تا برای دل کهکشانی من خورشیدی باشی

امده بودم تا چشم به راهي هاي تو را پایان باشم

آمدم شرم و عشق را هدیه قلب تو کردم

اما انگار نشانی  اشتباه بود

معذرت که در قلبت را اشتباه زدم

کاش روزی بار دگر تو را پیدا می کردم

مثل شاخه گلی. تو را از شاخه جدا می کردم

عمریست که من قصه عشق تورا می خوانم

ساده گویم:من ازاین عشق تورا می خواهم

به یاد آن شب که تورا در خواب می دیدم

این روزها دلم را درعشق تو اسیر می بینم

گر چه بین من وتو فاصله هاست.اما می دانم

تا ابد برای دیدن روی ماهت منتظر می مانم

از غم ندیدنت گاه گاهی برای خود می گریم

به حال و روزعجیب خود شب و روز می خندم

چگونه گویم که تو را من دوست می دارم؟

و برای وصال تو گل امید را در سینه می کارم

عزیزم پیشم بیا . من به تو یه قول می دم

هرچی بگی.هر چی بخوای.من برات همون می شم

تورو خوب می شناسمت.تو همونی که می خوام

هر جا باشی.هرجا بری.من به دنبالت می آم

ای همه وجود من.آخرش بدون تومن می میرم

در خیال خود تو را همیشه کنارخود من می بینم

خدای من:منو ببخش.اما ازت کمک می خوام

من ازتوی مهربون عشقم: یعنی تو رومی خوام

عشق من یه روزمیاد.این رومن خوب می دونم

برای دیدنش تو این روزها لحظه شماری می کنم

تمام مشکل من این است که گاهی می پندارم

روزی من را نخواهد وگوید: من بدون تو می مانم

من هنوزم دوستت دارم و منتظرت هستم